Elektroterapia jest ważnym elementem fizykoterapii. W ramach elektroterapii stosuje się różnego rodzaju prądy - stałe bądź zmienne, o różnej częstotliwości - aby uzyskać określony efekt leczniczy lub diagnostyczny.

Często również łączy się elektroterapię z innymi metodami fizjoterapii aby uzyskać lepszy efekt zabiegowy.

Potwierdzona skuteczność tej formy leczenia powoduje, że jest chętnie zalecana jako jedną z podstawowych terapii w łagodzeniu lub zwalczaniu wielu dolegliwości.

Elektroterapia sprawdza się zwłaszcza tam, gdzie konwencjonalne leczenie bólu przewlekłego (farmakologiczne) jest nieskuteczne


Jak przebiega zabieg elektroterapii?


Na ciele pacjenta, w miejscach określonych przez terapeutę, kładzie się elektrody, które następnie mocuje się odpowiednio do ciała. Przez elektrody przepływa prąd wywołujący pożądane reakcje w organizmie. Jeden zabieg trwa zazwyczaj od kilku do kilkunastu minut. Zazwyczaj jedna seria obejmuje 10 zabiegów, wykonywanych najczęściej codziennie.


Jakie są cele elektroterapii?


Celem elektroterapii jest pobudzenie nerwów i mięśni, zmniejszenie napięcia mięśni, poprawa ukrwienia, przyspieszenie wchłaniania obrzęków, uśmierzenie bólu, złagodzenie stanu zapalnego, przyspieszenie regeneracji tkanek, leczenie objawów schorzeń układu ruchu i neurologicznych, przyspieszenie procesu gojenia tkanek, likwidacja procesów zapalnych


Jakie są rodzaje zabiegów?


  • Jonoforeza jest zabiegiem, w którym za pomocą prądu wprowadza się do tkanek lek i to dokładnie w chore miejsce. Wybór leków stosowanych do jonoforezy jest bardzo duży ale najczęściej stosuje się leki o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym, przeciwreumatycznym, rozszerzającym naczynia krwionośne czy też rozmiękczającym tkankę bliznowatą. Jonoforezę w zależności od zastosowanego leku wykorzystuje się w dolegliwościach takich jak nerwobóle, zespół rwy kulszowej i ramiennej, stany zapalne stawów i zapalenia okołostawowe, owrzodzenia troficzne, neuralgie, zapalenia tkanek miękkich, naciągnięcie mięśni, choroba zwyrodnieniowa stawów, artrozy, choroby reumatyczne, osteoporoza, złamania, zapalenie nadkłykci. Zaletą tej metody leczenia jest ułatwienie wchłaniania leku w chorobowo zmienioną tkankę co przyczynia się do osiągnięcia szybszego efektu terapeutycznego leku.
  • Galwanizacja jest zabiegiem, w którym wykorzystuje się prąd stały. Wpływa on na tkanki nerwowe oraz strukturę mięśni a także powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych. Zabieg stosuje się w leczeniu wszelkiego rodzaju dyskopatii, nerwobólów, w stanach zapalnych nerwów, przeciążeń i napięcia mięśni oraz choroby zwyrodnieniowej stawów. Efekt zabiegowy związany jest z różnym sposobem ułożenia elektrod. W zależności od ułożenia możemy uzyskać zmniejszenie pobudliwości nerwów, działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne.
  • Elektrostymulacja wykorzystując prąd stały impulsowy wywołuje skurcz mięśni aby w ten sposób pobudzić je, doprowadzić do lepszego ukrwienia i zmniejszenia ich napięcia. Elektrostymulacja przynosi dobre efekty w przypadku zaburzeń ruchowych np. niedowładów czy porażeń oraz schorzeń układu nerwowego, gdy przewodzenie impulsów nerwowych do mięśni jest zaburzone. Jest metodą wyjątkowo skuteczną w procesie odbudowy siły i napięcia mięśni, szczególnie szkieletowych.
  • Prądy TENS to zabieg polegający na użyciu prądów impulsowych o małej częstotliwości. Dzięki przezskórnej stymulacji elektrycznej nerwów działa silnie przeciwbólowo i daje świetne rezultaty w przypadku bólów: kręgosłupa, stawowo-mięśniowych, związanych z kręczem szyi, czy reumatycznych. Sprawdza się znakomicie w zwalczaniu bólu ostrego jak i przewlekłego.
  • Prądy diadynamiczne są to prądy impulsowe, które charakteryzują się przenikaniem w głąb tkanek. Wynikiem ich działania jest przywracanie tkankom ich normalnego, fizjologicznego dynamizmu. Efekty działania prądów diadynamicznych sprowadzają się do zwiększenia ukrwienia, działaniu przeciwbólowym, zmniejszeniu napięcia lub stymulacji mięśni, przyspieszają wchłanianie krwiaków w stanach pourazowych. Działanie prądów DD jest działaniem miejscowym i stosunkowo płytkim. Prądy diadynamiczne stosuje się w leczeniu zespołów bólowych choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa, nerwobóli, zespołów naczyniowych, zapaleń okołostawowych, chorób zwyrodnieniowych stawów, zaników mięśni, stymulacji mięśni zdrowych, półpaśca.
  • Prądy interferencyjne to prądy powstające w wyniku nakładania się dwóch prądów sinusoidalnych. Działają one przeciwbólowo, wpływają na układ nerwowy zmniejszając napięcie nerwów współczulnych, poprawiają krążenie, odżywiają tkanki, pobudzają mięśnie szkieletowe do skurczu. Znajdują zastosowanie między innymi w leczeniu chorób zwyrodnieniowych stawów kręgosłupa, leczeniu zmian zwyrodnieniowych stawów kończyn, zapaleniach okołostawowych oraz stanach po urazach narządu ruchu. Prawidłowo wykonany zabieg działa natychmiastowo i przynosi istotną ulgę w bólu dzięki czemu spożywanie silnych leków przeciwbólowych nie jest konieczne.
  • Prądy Kotza wywołując skurcze głębiej położonych włókien mięśniowych służą do stymulacji mięśni w celu zwiększenia ich siły i masy. Często są wykorzystywane zarówno w rehabilitacji, jak i w odnowie biologicznej czy też sporcie jako metoda wspomagająca trening siłowy oraz wytrzymałościowy.
  • Prądy Träberta charakteryzują się silnym działaniem przeciwbólowym, które osiąga się wprowadzając mięśnie w wibracje co powoduje zmniejszenie ich napięcia. Poza przeciwbólowym prądy Träberta poprawiają krążenie, obniżają napięcie mięśniowe. Stosuje się je w chorobach zwyrodnieniowych stawów, zespołach bólowych kręgosłupa, nerwobólach, bólach mięśniowych, stanach ze wzmożonym napięciem mięśniowym, stanach pourazowych narządu ruchu oraz w zaburzeniach krążenia obwodowego.

Wskazania

  • ostry lub przewlekły ból kręgosłupa
  • dyskopatie
  • nerwobóle
  • choroba zwyrodnieniowa stawów
  • choroby reumatyczne
  • dystrofie mięśniowe
  • stany pourazowe narządu ruchu, np. po złamaniach
  • zapalenia tkanek miękkich
  • rwa kulszowa
  • bóle głowy
  • migreny
  • bóle towarzyszące osteoporozie

Przeciwwskazania

  • wszczepione urządzenia elektroniczne (np. rozrusznika serca)
  • obecność w ciele metalowych elementów lub implantów (np. endoprotezy, jeśli prąd miałyby przepływać przez to miejsce)
  • nowotwory
  • podatność na zakrzepy (np. zakrzepowe zapalenie żył) i zatory
  • zaburzenia czucia
  • ciąża (jeśli zabieg wykonuje się w okolicach brzucha lub dolnego odcinka kręgosłupa)
  • ogólne infekcje, przebiegające z wysoką gorączką
  • ostre stany zapalne skóry czy tkanek, zwłaszcza w miejscach, gdzie nakładane są elektrody
  • pompa insulinowa
  • stany gorączkowe
  • miejscowe zaburzenia czucia
  • skaza krwotoczna
  • osobnicza nietolerancja prądu
  • miażdżyca zarostowa tętnic

Kliknij w KONTAKT i umów się na wizytę